Ucieczka Ziobry do USA to kolejny prezent dla rządu Tuska.

Ucieczka Ziobry do USA to kolejny prezent dla rządu Tuska.

Przed chwilą dowiedzieliśmy się, jak Ziobro mógł dostać się do Stanów Zjednoczonych, w jakiej roli ma tam funkcjonować i jak Republika zamierza jeszcze bardziej utrudnić jego ściganie. Uwaga, trzymajcie się krzeseł: Zbigniew Ziobro, były minister sprawiedliwości ścigany listem gończym, został właśnie korespondentem i komentatorem politycznym Telewizji Republika. Czyli do roli człowieka uciekającego przed polskim wymiarem sprawiedliwości dopisano mu nową etykietę: dziennikarz, człowiek mediów, komentator chroniony wolnością słowa. To nie wygląda jak zwykła współpraca telewizyjna. To wygląda jak polityczno-prawny wytrych: zrobić z podejrzanego uchodźcę politycznego, a z uchodźcy politycznego korespondenta, żeby w Stanach Zjednoczonych opowiadać już nie tylko o prześladowaniu polityka, ale także o ataku na wolność słowa.

Moim zdaniem ucieczka Zbigniewa Ziobry do Stanów Zjednoczonych to najlepsze, co mogło się wydarzyć rządzącej koalicji. Ziobro połączył się z Telewizją Republika właśnie ze Stanów Zjednoczonych, stojąc na tle jakichś krzaków, które mogłyby być właściwie wszędzie. Wyglądało to tak, jakby bardzo chciał pokazać, że niby niczego się nie boi, a jednocześnie zadbać o atmosferę ukrywania się i nienamierzalności. Próbował udawać, że po prostu przyjechał do USA, jak każdy może przyjechać, ale zaraz sam sobie zaprzeczył. Z dużą satysfakcją życzył polskiej władzy powodzenia w sprawie ekstradycji, bo sam jako minister sprawiedliwości nadzorował takie sprawy i wie, że to bardzo trudna procedura. Czyli powiedział właściwie wprost, na co liczy: chowa się w Stanach Zjednoczonych, bo wierzy, że Polska nie zdąży albo nie zdoła go ściągnąć przed kolejnymi wyborami.

Kto mu otworzył drogę do USA
Według najnowszych ustaleń Newsweeka żona Ziobry, Patrycja Kotecka-Ziobro, około trzech tygodni temu próbowała umówić spotkanie z ambasadorem USA Tomem Rose’em i zabiegać o amerykańską wizę dla męża. Ambasador miał być bardzo niechętny, między innymi z powodu projektu nowelizacji ustawy o IPN z 2018 roku, który złożył Ziobro, a ambasada USA w Warszawie miała być zaskoczona, że Ziobro ostatecznie wizę dostał. Pojawił się też wątek Telewizji Republika i możliwej wizy dziennikarskiej, ale według informatorów Newsweeka było za mało czasu na przeprowadzenie takiej procedury, więc taki dokument nie został mu wydany. Sam fakt, że wokół wyjazdu byłego ministra sprawiedliwości trzeba dziś odtwarzać trasę przez paszport genewski, zabiegi o wizę, Republikę i amerykańską procedurę, pokazuje, że nie mówimy o zwykłej wycieczce do USA, tylko o politycznej ucieczce człowieka, który szuka dla siebie jak najdłuższego korytarza ochronnego.

Ziobro uciekający jest wygodniejszy niż Ziobro w Polsce
Ziobro ukrywający się, ścigany listem gończym i zachowujący się jak człowiek, który boi się polskiego wymiaru sprawiedliwości, jest dla tej władzy politycznie znacznie wygodniejszy niż Ziobro w kraju. W Polsce trzeba byłoby go zatrzymać, aresztować, doprowadzić do prokuratury, postawić mu zarzuty, a potem latami udowadniać winę w procesie, który PiS i Republika codziennie zamienialiby w opowieść o zemście Tuska. Do tego natychmiast weszłaby choroba Ziobry. Gdy czuje się bezpiecznie, potrafi być agresywny, pewny siebie i gotowy do ataku. Gdy pojawia się realne zagrożenie odpowiedzialnością karną, choroba staje się tarczą, argumentem i paliwem propagandowym. Wtedy Ziobro byłby pokazywany jako ciężko chory człowiek prześladowany przez bezduszne państwo.

Ostatni człowiek, który powinien grać na litość
Ziobro jest ostatnią osobą, która powinna dziś grać na litość. Jestem bardzo empatyczną osobą, ale nie mam żadnego współczucia dla Ziobry w kontekście jego kary i odpowiedzialności, bo on dla innych takiego współczucia nie miał. Wprost przeciwnie. To za jego czasów areszty wydobywcze stały się metodą niszczenia ludzi. To za jego czasów aparat państwa był używany do politycznych rozliczeń, pokazowych zatrzymań i łamania przeciwników. To on potrafił uruchamiać państwową machinę przeciwko lekarzowi, którego oskarżał o śmierć ojca. To za jego rządów prokuratorzy potrafili przesłuchiwać kobietę praktycznie w trakcie porodu. Państwo, którym przez lata zarządzał z taką bezwzględnością wobec innych, ma pełne prawo rozliczyć go z tego, co sam robił, nadzorował albo firmował.

Były szeryf prawicy na drugim kontynencie
Ziobro w USA jest dla rządu Tuska prezentem, bo zamiast tłumaczyć ludziom wszystkie szczegóły Funduszu Sprawiedliwości, prowadzić ich przez wieloletni proces i czekać na wyrok, można pokazać prostszy obraz: były minister sprawiedliwości, były prokurator generalny, człowiek od „twardego państwa”, uciekł z Polski najpierw na Węgry, a potem do Stanów Zjednoczonych. Tym bardziej że wszystko wskazuje na to, iż mógł dostać się do USA mimo unieważnionego polskiego paszportu, bo po azylu na Węgrzech miał otrzymać od władz Orbána Genewski Dokument Podróży, czyli dokument wydawany osobom objętym ochroną międzynarodową, który zastępuje paszport kraju pochodzenia, ale nie daje immunitetu ani specjalnej ochrony przed organami ścigania. Według Newsweeka Ziobro opuścił Węgry niemal w ostatniej chwili, zanim nowa władza w Budapeszcie mogła odebrać mu azyl i dokument podróży.

Problem dla całej prawicy
Dla PiS-u to problem znacznie większy, niż próbują udawać. Mogą opowiadać o reżimie, zemście, prześladowaniu i politycznym procesie, ale fakt pozostaje faktem: inni politycy poprzedniej władzy, nawet jeśli mają poważne problemy prawne, są w Polsce. Morawiecki jest w Polsce. Czarnek jest w Polsce. Kamiński i Wąsik są w Polsce. Ziobro, były minister sprawiedliwości, wybrał Budapeszt, a teraz Stany Zjednoczone. Prawica będzie próbowała robić z niego uchodźcę politycznego, tylko bardzo trudno robić uchodźcę politycznego z człowieka, któremu prokuratura chce postawić 26 zarzutów dotyczących Funduszu Sprawiedliwości, publicznych pieniędzy, nadużyć władzy i zorganizowanej grupy przestępczej.

Amerykańska gra na czas
Wątek amerykański jest bardziej skomplikowany niż proste hasło, że Trump „przechowa” Ziobrę. W USA o ekstradycji nie decyduje jeden telefon z Białego Domu. Najpierw sprawę bada sędzia albo magistrate judge, a ostateczna decyzja należy do Departamentu Stanu. To daje Ziobrze pole do gry na czas i opowiadania Amerykanom, że Polska nie ściga go za przestępstwa, tylko za politykę. I to było widać w Republice. Ziobro próbował mówić jak człowiek, który po prostu wyjechał do USA, ale nie potrafił ukryć satysfakcji z tego, że ekstradycja ze Stanów może być długa, trudna i politycznie wygodna dla niego.

Najważniejszy komunikat już padł
Człowiek, który przez lata mówił Polakom, że niewinni nie mają się czego bać, sam zachowuje się tak, jakby bał się państwa, którym jeszcze niedawno rządził. Rząd Tuska ma ogromny problem z rozliczaniem poprzedniej władzy. Robi to za wolno, za chaotycznie i często tak, jakby sam nie wierzył, że ma po swojej stronie fakty, dokumenty i społeczne oczekiwanie sprawiedliwości. W sprawie Ziobry dostał jednak coś, czego sam nie potrafiłby tak dobrze rozegrać: byłego szeryfa prawicy, który zamiast wejść do prokuratury i powiedzieć „jestem niewinny”, połączył się z Republiką z drugiego kontynentu i właściwie sam przyznał, że liczy na amerykańską procedurę jako polityczny schron. Zbigniew Ziobro nie czeka na polski wymiar sprawiedliwości w Polsce.