Jacek Kurski. Druga żona po rozwodzie kościelnym po znajomości i syn oskarżony o pedofilię. Dla niektórych „prawicowe wartości” to nie kodeks, tylko kostium, który zakłada się na uroczystości. Potem można zdjąć i żyć po swojemu.

Jacek Kurski. Druga żona po rozwodzie kościelnym po znajomości i syn oskarżony o pedofilię.
Dla niektórych „prawicowe wartości” to nie kodeks, tylko kostium, który zakłada się na uroczystości. Potem można zdjąć i żyć po swojemu.

Dla niektórych „wartości rodzinne” kończą się dokładnie tam, gdzie zaczynają się znajomości, układy i wygoda. Publiczne deklaracje o moralności brzmią pięknie w świetle kamer, ale prywatnie priorytety potrafią wyglądać zupełnie inaczej. To właśnie dlatego coraz więcej ludzi przestaje wierzyć w polityczne kazania o etyce i tradycji.

Wizerunek strażnika konserwatywnych zasad łatwo budować na konferencjach i w telewizji. Trudniej utrzymać go wtedy, gdy życie prywatne zaczyna przeczyć temu, co wcześniej głoszono z pełnym przekonaniem. W takich momentach okazuje się, że dla części elit „zasady” są elastyczne — szczególnie wtedy, gdy dotyczą ich samych.

Największy problem nie polega nawet na hipokryzji, lecz na poczuciu bezkarności. Społeczeństwo widzi, że jedni są rozliczani za najmniejsze potknięcia, a inni mogą liczyć na milczenie, ochronę albo nagłe zrozumienie. To rodzi frustrację i przekonanie, że moralność w polityce bywa jedynie narzędziem marketingowym.

Coraz częściej wyborcy zauważają też, że hasła o tradycji i rodzinie są używane głównie jako polityczny rekwizyt. Kiedy trzeba zdobyć poparcie — mówi się o wartościach. Kiedy pojawiają się niewygodne pytania — zaczyna się unikanie odpowiedzi, obrażanie krytyków albo tłumaczenie, że „to sprawa prywatna”.

Dlatego wielu ludzi ma dziś dość moralizowania ze strony tych, którzy sami nie potrafią żyć według zasad, które próbują narzucać innym. Prawdziwe wartości nie działają wyłącznie podczas kampanii i oficjalnych uroczystości. Albo są częścią codziennego życia, albo pozostają jedynie dobrze skrojonym kostiumem.