– Gdy miał siedem lat, posłali go do jezuickiej szkoły i choć nie przepadał za jej religijnymi tradycjami, to właśnie w jej murach zrodziła się jego pasja do pisania. Po tym, jak wygrał konkurs poetycki, w którym zresztą wziął udział za namową siostry, wiedział, że to droga, którą chce podążać przez resztę życia. Rodzice byli temu jednak kategorycznie przeciwni, zwłaszcza że w tamtym czasie artyści nie cieszyli się dobrą sławą. By nakłonić go do zmiany zdania, posunęli się do radykalnych metod. Więcej w komentarzu 👇

– Gdy miał siedem lat, posłali go do jezuickiej szkoły i choć nie przepadał za jej religijnymi tradycjami, to właśnie w jej murach zrodziła się jego pasja do pisania. Po tym, jak wygrał konkurs poetycki, w którym zresztą wziął udział za namową siostry, wiedział, że to droga, którą chce podążać przez resztę życia. Rodzice byli temu jednak kategorycznie przeciwni, zwłaszcza że w tamtym czasie artyści nie cieszyli się dobrą sławą. By nakłonić go do zmiany zdania, posunęli się do radykalnych metod.
Więcej w komentarzu 👇

Rodzice poddali go elektrowstrząsom, bo nie chcieli, żeby był pisarzem
Roksana Pamuła
2 kwietnia 2026, 10:00
Historia życia Paulo Coelho to opowieść o konflikcie między oczekiwaniami rodziny a wewnętrznym powołaniem. Już jako dziecko wiedział, że chce pisać, ale rodzice uznali to za zagrożenie i sięgnęli po drastyczne środki, by wymusić inną drogę zawodową.

Jego mama zajmowała się domem, ojciec był zaś inżynierem. Paulo Coelho przyszedł na świat 24 sierpnia 1947 w Rio de Janeiro, w Brazylii. Obydwoje chcieli, by ich syn zdobył solidne wykształcenie i dobry zawód. Gdy miał siedem lat, posłali go do jezuickiej szkoły i choć nie przepadał za jej religijnymi tradycjami, to właśnie w jej murach zrodziła się jego pasja do pisania. Po tym, jak wygrał konkurs poetycki, w którym zresztą wziął udział za namową siostry, wiedział, że to droga, którą chce podążać przez resztę życia. Rodzice byli temu jednak kategorycznie przeciwni, zwłaszcza że w tamtym czasie artyści nie cieszyli się dobrą sławą. By nakłonić go do zmiany zdania, posunęli się do radykalnych metod.

Coelho trzy razy był w szpitalu psychiatrycznym. Tak rodzice chcieli zniechęcić go do pisania

Jako nastolatek Paulo po raz pierwszy został zamknięty w szpitalu psychiatrycznym, gdzie został poddany terapii elektrowstrząsami. – Czasami miłość rodziców objawia się w zły sposób – tłumaczył. Po wyjściu na wolność jego podejście wcale nie było inne niż wcześniej. Od razu rozpoczął pracę dziennikarza, dołączając jednocześnie do grupy teatralnej. Zrozpaczeni tym faktem rodzice jeszcze dwukrotnie odesłali go do placówki, przekonani, że cierpi na jakąś chorobę psychiczną. Dopiero za czwartym razem lekarze odmówili jego hospitalizacji, twierdząc, że jest w pełni zdrowy i nie wymaga żadnego leczenia.

Brak diagnozy wcale nie zakończył jego gehenny. Od tamtej pory matka wmawiała mu, że jego zainteresowanie sztuką wynika z tego, że jest osobą homoseksualną. – Byłem skołowany – opowiadał na łamach “Vivy”, przyznając, że w pewnym momencie zaczął w to nawet wierzyć. – Postanowiłem to sprawdzić. Przespałem się z mężczyzną – wspominał i dodał, że to doświadczenie uświadomiło mu, że podoba mu się wyłącznie płeć przeciwna.

Rzucił studia i wyemigrował do USA. Tam Coelho popadł w nałóg i wstąpił do sekty

Ostatecznie, by sprawić radość rodzicom, poszedł na studia inżynierskie, ale szybko z nich zrezygnował. By uwolnić się od ich wpływu, wyprowadził się do USA, mimo że nie znał języka angielskiego, a w portfelu miał zaledwie 200 dolarów. Początkowo wiódł życie hipisa, co zapoczątkowało jego znajomość z Raulem Seixasem. Z muzykiem nawiązał nawet współpracę jako autor tekstów piosenek, dzięki czemu jego sytuacja finansowa uległa diametralnej poprawie. Problem pojawił się, gdy nadmiar pieniędzy zaczął przeznaczać na narkotyki, od których się uzależnił.