CELEBRITY
Na dłuższą metę nie chodzi dziś o to, kto zasiada w Trybunale, choć to też oczywiście ważne. Ale kluczowym, z punktu widzenia instytucji demokratycznych wątkiem jest to, że przestał działać mechanizm, który miał ten skład w sposób przewidywalny i apolityczny kształtować – pisze dla WP prawnik Krzysztof Izdebski
Na dłuższą metę nie chodzi dziś o to, kto zasiada w Trybunale, choć to też oczywiście ważne. Ale kluczowym, z punktu widzenia instytucji demokratycznych wątkiem jest to, że przestał działać mechanizm, który miał ten skład w sposób przewidywalny i apolityczny kształtować – pisze dla WP prawnik Krzysztof Izdebski
Spór o Trybunał Konstytucyjny najczęściej sprowadzamy do personaliów. Kto został wybrany, kto nie został zaprzysiężony, kto jest “legalny”, a kto “nielegalny”. To wygodne, bo konkretne i dobrze polaryzuje. Tyle że w gruncie rzeczy omija sedno szerszego problemu – pisze dla WP prawnik Krzysztof Izdebski.
Tekst powstał w ramach projektu WP Opinie. Przedstawiamy w nim zróżnicowane spojrzenia komentatorów i liderów opinii publicznej na kluczowe sprawy społeczne i polityczne.
Na dłuższą metę nie chodzi dziś o to, kto zasiada w Trybunale, choć to też oczywiście ważne. Ale kluczowym, z punktu widzenia instytucji demokratycznych wątkiem jest to, że przestał działać mechanizm, który miał ten skład w sposób przewidywalny i apolityczny kształtować.
Współdziałanie solistów
Na poziomie ustawy zasadniczej wszystko wygląda – przynajmniej na pierwszy rzut oka – racjonalnie. Sejm wybiera sędziów, a prezydent odbiera ślubowanie. To model współdziałania, który w teorii powinien równoważyć wpływy i stabilizować system. W praktyce mamy raczej układ, w którym każdy z organów uczestniczy w procedurze o tyle, o ile uznaje to za stosowne. Trudno powiedzieć, żeby taki model był szczególnie odporny na napięcia polityczne. Ale trzeba ze smutkiem przyznać, że jest dość elastyczny, zwłaszcza jeśli ktoś chce sprawdzić, jak daleko można rozciągnąć Konstytucję, nie zmieniając ani jednego jej przepisu.
Efekt jest taki, że procedura powoływania sędziów przestała być procedurą w klasycznym sensie. Nie porządkuje działania państwa, tylko staje się kolejnym z pól sporu. Reguły formalnie obowiązują, ale coraz częściej są punktem odniesienia w dyskusji, a nie czymś, co realnie wiąże uczestników gry. To dość osobliwa sytuacja, bo mamy system, który wygląda stabilnie, ale działa na zasadzie pełnej uznaniowości i pod dyktatem permanentnej kampanii wyborczej.
Prezydent bez kompetencji, ale z wpływem
Najlepiej widać to właśnie w relacji między parlamentem a prezydentem. Sejm, dysponując większością, może traktować wybór sędziów jako element bieżącej polityki. Prezydent z kolei, opóźniając lub odmawiając przyjęcia ślubowania, zyskuje realny wpływ na skład Trybunału mimo że formalnie nie ma takiej kompetencji. W praktyce trudno jednak powiedzieć, żeby jej nie miał, skoro skutki są dokładnie takie, jakby ją miał. To jeden z tych momentów, w których prawo i rzeczywistość przestają iść w tym samym kierunku, ale nadal jako prawnicy udajemy, zalewając przestrzeń informacyjną coraz to bardziej wymyślnymi interpretacjami, że wszystko się zgadza.
„Game Over!” — Karol Nawrocki pozostawia przeciwników bez słów, a elitą polityczną wstrząsnął prawdziwy szok 😎
Potwierdzono. Kuba Badach ogłosił, że został ojcem w wieku 49 lat, ku zaskoczeniu wszystkich. 🔗
NIEZAPOMNIANY MOMENT: Wczoraj wieczorem syn Donalda Tuska wszedł na scenę, aby wręczyć swojemu ojcu wyjątkowy i głęboko osobisty prezent. To nie było zwykłe wystąpienie, lecz utwór napisany specjalnie na tę okazję, jako szczery hołd, który otulił całą salę wzruszonymi milczeniem. Siedząc cicho na widowni, Donald Tusk wyraźnie nie potrafił ukryć swoich emocji. Kiedy tylko pierwsze dźwięki rozbrzmiały, na jego twarzy powoli zaczęły pojawiać się emocje, a w połowie utworu nie potrafił powstrzymać łez. W tym momencie nie był już tym pewnym siebie politykiem, którego znały miliony — był po prostu ojcem, słuchającym, jak jego syn oddaje hołd muzyce. ZOBACZ
20 MINUT TEMU W WARSZAWIE DONALD TUSK ZOSTAŁ OFICJALNIE POTWIERDZONY JAKO… OBEJRZYJ WIĘCEJ:
Patrycja Kotecka: mózg operacyjny w cieniu „Dobrej Zmiany”
Cała Polska zastanawia się, gdzie w USA zatrzymał się Zbigniew Ziobro!
To nie jest nasz przyjaciel ❗ Ziobro bez zielonego światła z samego szczytu USA by nie wjechał. PiS załatwił mu to przez swoje kanały w Białym Domu. Trump nie robi przysług za darmo. Chce rozwalenia UE, a po Orbanie został mu tylko PiS. W zamian za pomoc w wyborach PiS zaciąga u niego ogromny dług polityczny – i spłaci go naszym kosztem. To nie jest sojusz. To Targowica 2.0. PiS przy pomocy obcego mocarstwa chce zmieniać sytuację w Polsce, licząc, że zniszczenie UE przyniesie mu korzyści. Głosując na PiS, głosujesz na zdrajców polskich interesów narodowych. Koniec owijania w bawełnę. Czas nazywać rzeczy po imieniu.
Tak świat komentuje ucieczkę Ziobry przed polskim wymiarem sprawiedliwości. Polska domaga się wyjaśnień od Stanów Zjednoczonych i Węgier
😂 No to mamy kolejny hit sezonu! Marcin Romanowski też dał nogę do USA! Ziobro już tam grilluje, a Romanowski właśnie ląduje i od razu pyta: „Gdzie tu urząd stanu cywilnego, bo mam pilną sprawę sercową” ❤️🏳️🌈 W końcu po latach walki z „ideologią LGBT” chłopak będzie mógł legalnie wziąć ślub z… no właśnie, z tym swoim „specjalnym przyjacielem”, o którym wszyscy szeptali w kuluarach. Ameryka, kraj możliwości! Tam nawet prawicowi wojownicy mogą w końcu powiedzieć głośno: „Tak, chcę!” Kto obstawia, że pierwsze zdjęcie z wesela będzie z napisem „W końcu wolność!”? 🇺🇸💍
„Te słowa musiały zostać wypowiedziane 💔”. Ola Kwaśniewska w końcu się rozpłakała i opublikowała wzruszający post o swoim ojcu, a emocje w internecie sięgnęły zenitu. Niepokój, więzi rodzinne i ukryta prawda… Zobacz, co naprawdę dzieje się w ich domu w pierwszym komentarzu 👇👇👇
🔴 Skandal: Orban + TV Republika pomogli Ziobrze w ucieczce Telewizja Republika fikcyjnie zatrudniła Zbigniewa Ziobrę jako „komentarza politycznego” w USA wyłącznie po to, żeby wyrobić mu wizę dziennikarską.
